Deel 1 Joe beantwoord vragen van bouwers

1 uur 2 min

Deel 2 Joe gaat verder in op de Frequentie commentaren op de Joe Cell

Peter Stevens 58 min

Jules Verne (1828-1905) in 'The Mysterious Island' in 1874, wrote:

"And what will they burn instead of coal?"  "Water", replied Harding.

"Water!" cried Pencroft, "Water as fuel for steamers and engines! Water to heat water!"

"Yes, but water decomposed into its primitive elements", replied Cyrus Harding, "and decomposed doubtless, by electricity, which will then have become a powerful and manageable force, for all great discoveries, by some inexplicable laws, appear to agree and become complete at the same time.

Yes, my friends, I believe that water will one day be employed as fuel, that hydrogen and oxygen which constitute it, used singly or together, will furnish an inexhaustible source of heat and light, of an intensity of which coal is not capable.  Some day the coal rooms of steamers and the tenders of locomotives will, instead of coal, be stored with these two condensed gases, which will burn in the furnaces with enormous calorific power. There is, therefore, nothing to fear.

As long as the earth is inhabited it will supply the wants of its inhabitants, and there will be no want of either light or heat as long as the productions of the vegetable, mineral or animal kingdoms do not fail us. I believe, then, that when the deposits of coal and oil are exhausted we shall heat and warm ourselves with water. Water will be the coal and the oil of the future."

 Een werkende cel gaat door een reeks stadiaheen, de eerste is eenvoudige elektrolyse, de tweede is het "zaaien" stadium (seeding stage), waarin de cel een lading in het water opbouwt, die uiteindelijk een punt bereikt wordt, stadium 3, waar de cel een motor kan laten werken. Er zijn hogere stadia die vermoedelijk kunnen worden bereikt. Bijvoorbeeld, wordt stadium 4 verondersteld zwaartekracht te niet te doen. Er zijn mensen die claimen dit stadium van gewichtloosheid benaderd te hebben waarbij een auto minder en minder woog.

Interessant genoeg loopt er nagenoeg geen stroom door een ademende, werkende cel wanneer hij een auto aandrijft. Zodra het water voldoende is geladen, is er geen verdere energie vereist. De cel wordt over het algemeen verbonden met de auto door een aluminiumbuis ergens aan het blok dicht bij een waterpassage. Het zal dan het koelwater laden, dat de energie zal verstrekken om de motor te laten werken.

 De cel veroorzaakt een implosie in de motor eerder dan een explosie, zodat de timing beduidend zal moeten worden vooruitgezet zodat de vonk zich tijdens de compressieslag voordoet. Een lopende motor zal eerder koud dan heet worden. Een auto die op een goede cel loopt kan tot aan stationair 1 of 2 toeren/min  lopen en kan gemakkelijk accellereren tot 18.000 toeren/min. Joe cellen staan erom bekend dat ze de auto's elektronika om zeep helpen. Daarom is het een slecht idee is om er een uit te proberen met een EFI motor. (Bernie)

Die Entwicklungsstadien der Joe-Zelle

Joe begann sich ungefähr 1991 dafür zu interessieren, ein alternatives Kraftstoffsystem zu entwickeln. Er hatte die Idee, sein Auto mit Gas zu betrieben, das mit Hilfe eines geschlossenen rostfreien Stahlzylinders, der ein perforiertes zylindrisches Element enthält, produziert wurde.

Er dachte, dass Wasser sieden würde, wenn er eine 12 Volt Batterie mit einem Anschluss an den äußeren Zylinder (+) und den andere an die innere Röhre (-) anschließen würde, und er von einem Durchlass der Zelle das Gas abnehmen und es in den Einlasskrümmer einleiten könnte, um das Auto zu betreiben.

Die Zelle hatte ungefähr 4 Zoll Durchmesser (100 mm) und war ungefähr drei Fuß lang (870 mm). Es war eine rostfreie Stahlrohre von einer alten Melkmaschine mit angeschraubten Deckeln auf beiden Seiten. Auf der einen Seite war ein Klarglasfenster um die Milch beim Durchfließen der Röhre zu beobachten.

Auf der anderen Seite befestigte Joe ein kreisförmiges Stück Plexiglas; durch dieses führte er einen Anschluss für das innere aus rostfreiem Stahl gefertigte perforierte Element. Dieses Element hatte ungefähr 3/4 Zoll (87 mm) Durchmesser und ungefähr zwei Fuß (600 mm) Länge. Das Element hat diamantförmige Löcher mit 8 mm Seitenlänge und 12 mm Abstand zwischen den Mittelpunkten der Formen.